dnd, d&d dungeons and dragons
 
Literatura minionych epok
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Epoki literackie ˇ Archiwum cytatów ˇ Forum ˇ Linki ˇ Szukaj ˇ Redakcja ˇ ˇ
 
isa, dnd.rpg.info.pl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Epoki literackie

Starożytność
Średniowiecze
Renesans
Barok
Oświecenie
Romantyzm
Pozytywizm
Młoda Polska/ Modernizm
XX-lecie Międzywojenne
Współczesność
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Śladami literatów

Kazimierz Dolny
Lublin
Nałęczów
Romanów
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
K.K. Baczyński

Krzysztof Kamil Baczyński - (22 I 1921-4 VIII 1944) pseud. "Jan Bugaj", "Krzysztof"; polski poeta, zaliczany do tzw. „pokolenia kolumbów”.

Życie i tworczość Krzysztofa Kamila Baczyńskiego

Urodził się 22 I 1921 roku w Warszawie. Jego rodzicami byli Stefania (z Zieleńczyków) i Stanisław Baczyńscy. Matka była autorką szkolnych podręczników. Należała do osób bardzo religijnych. Ojciec był znanym krytykiem literackim i historykiem literatury. Miał lewicowe poglądy.
W młodości był żołnierzem Legionów Polskich, walczył też w III Powstaniu śląskim. Zmarł w lipcu 1939 roku, na niedługo przed wybuchem II Wojny Światowej. Matce i ojcu poświęcił Krzysztof Baczyński wiersz Rodzicom, w którym pisał m.in. o nadziejach, jakie z nim wiązali:

Myślałaś, matko: "On uniesie,
on nazwie, co boli, wytłumaczy,
podźwignie, co upadło we mnie, kwiecie
- mówiłaś - rozkwitaj ogniem znaczeń".

Ojcze, na wojnie twardo.
Mówiłeś pragnąc, za ziemię cierpiąc:
"Nie poznasz człowieczej pogardy,
udźwigniesz sławę ciężką".
[…]
Dzień czy noc - matko, ojcze - jeszcze ustoję
w trzaskawicach palb, ja, żołnierz, poeta, czasu kurz.
Pójdę dalej - to od was mam: śmierci się nie boję,
dalej niosąc naręcza pragnień jak spalonych róż.[1]

Atmosfera rodzinnego domu, ścieranie się kontrastowych poglądów rodziców wpłynęły na kształtowanie się światopoglądu młodego poety i na jego twórczość. Młody Baczyński należał m.in. do lewicowego ugrupowania Spartakus. W czasie wojny również obracał się w środowiskach lewicowych, publikując w czasopiśmie „Droga”. Jednocześnie w jego wierszach nierzadko można odnaleźć akcenty religijne.

Krzysztof Baczyński ukończył cieszące się bardzo dobrą sławą Państwowe Gimnazjum im. Stefana Batorego. Nie był najlepszym uczniem. Nie był też przez nauczycieli doceniany. Jedynie nauczyciel francuskiego, po tym, jak poeta przedstawił mu własne tłumaczenie wiersza, zwrócił na niego uwagę. Szkołę i uczących w niej nauczycieli Baczyński sparodiował w utworze Gimnazjum imienia Boobalka I... Zresztą, jak wspominał szkolny kolega poety – Andrzej Józef Kamiński, Baczyński równie chętnie parodiował swoich nauczycieli w przerwach między lekcjami [2].

Od dzieciństwa Baczyński chorował na astmę. Wiele czasu spędzał przez to w szpitalach. Słabe zdrowie Krzysztofa, atmosfera rodzinnego domu
i jego przedwczesna śmierć sprawiły, że Baczyński porównywany bywa do Juliusza Słowackiego (który był zresztą jego ulubionym poetą). Pierwszy takiego porównania dokonał Jerzy Zagórski w ogłoszonym w „Tygodniku Powszechnym” ( 1947 r.) artykule Śmierć Słowackiego . Autor porównywał w nim dorobek twórczy Baczyńskiego i Słowackiego, w przypadku gdyby romantyczny poeta wziął udział w Powstaniu Listopadowym i zginął w nim, tak jak Baczyński w młodym wieku zginął w Powstaniu Warszawskim [3].

3 VI 1942 r. Krzysztof Kamil Baczyński ożenił się z Barbarą Drapczyńską, z którą poznał się zaledwie pół roku wcześniej. Dla żony pisał erotyki, które uważane są za jedne z najpiękniejszych w poezji polskiej. Po ślubie Krzysztof i Barbara zamieszkali w lokalu przy ul. Hołówki 3 w Warszawie. Sytacja wojny sprawiała, że borykali się z licznymi problemami finansowymi, które utrudniały im codzienne życie. Baczyński pisał od wczesnej młodości. Najwcześniejszy zachowany wiersz pochodzi z okresu, kiedy miał 15 lat. Pierwszy dwa tomiki wydał w 1940 r. Kolejne ukazywały się w latach 1942, 1944. Tworzył też własnoręczne „tomiki”, które rozdawał swoim przyjaciołom.

Od jesieni 1942 roku Baczyński studiował polonistykę na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim. Po roku zrezygnował jednak z dalszego kształcenia się w tym kierunku. Jeszcze przed wybuchem wojny poeta planował studiowanie w Akademii Sztuk Pięknych. Oprócz tego, że pisał, posiadał bowiem także talent plastyczny. Tworzył grafiki, rysunki, sam zaprojektował ekslibris dla siebie i swojej żony.

Od 1943 r. Baczyński należał do Grup Szturmowych AK. Uczęszczał do tajnej Szkoły Podchorążych Rezerwy „Agricola”. Uczestniczył w akcjach sabotażowych. Wziął udział w Powstaniu Warszawskim. Jednak wybuch walk zaskoczył go w innym rejonie, przez co został odcięty od swojego oddziału. Przyłączył się więc do innego oddziału walczącego w okolicach Placu Teatralnego. Zginął czwartego dnia powstania (4 VIII 1944 roku)
w Pałacu Blanka. Pochowano go nieopodal tego miejsca. Dopiero w 1947 r. dokonano ekshumacji grobu i szczątki poety pochowano na warszawskich Powązkach w jednym grobie z Barbarą Drapczyńką (zginęła 1 IX 1944, nie wiedząc o śmieci męża, prawdopodobnie była wtedy w ciąży).

W swojej twórczości Baczyński z jednej strony opisywał urok otaczającego go świata, z drugiej okrutną i ponurą rzeczywistość, która stała się udziałem jego pokolenia. Wyraźnie widać to m.in. w znanych wierszach tj. Pokolenie (Wiatr drzewa spienia…), *** (Niebo złote ci otworzę...)… . Poeta ukazywał też dylemat moralny człowieka rozerwanego między pragnieniem miłości a koniecznością walki, szerzenia nienawiści:

I jeden z nas - to jestem ja,
którym pokochał. Świat mi rozkwitł
jak wielki obłok, ogień w snach
i tak jak drzewo jestem prosty.

A drugi z nas - to jestem ja,
którym nienawiść drżącą począł,
i nóż mi błyska, to nie łza,
z drętwych jak woda oczu.

A trzeci z nas - to jestem ja
odbity w wypłakanych łzach,
i ból mój jest jak wielka ciemność.

I czwarty ten, którego znam,
który nauczę znów pokory
te moje czasy nadaremne
i serce moje bardzo chore
na śmierć, która się lęgnie we mnie [4].

Jednocześnie wiele pisze się na temat uniwersalnego wymiaru poezji Baczyńskiego. Jerzy Święch zauważa, że dla współczesnego czytelnika „może bardziej atrakcyjny i przekonujący wydać się dzisiaj Baczyński „kameralny”, bardziej ściszony, i by tak rzec, prywatny, a mniej widowiskowy, jak to się dzieje np. w licznych wierszach miłosnych czy intymnych zwierzeniach adresowanych do matki” [5]. Chociaż z drugiej strony wydaje się, że także i wiersze odwołujące doświadczeń wojennych poety cieszą się niesłabnącą popularnością wśród czytelników.

Tomiki wydane za życia poety:

Zamknięty echem (1940)
Dwie miłości (1940)
Wiersze wybrane (1942)
Arkusz poetycki nr 1 (1944)

Przypisy

[1] K. K. Baczyński, Rodzicom [w:] tegoż, Poezje, Lublin 1988, s. 267-268.
[2] A. J. Kamiński, W sąsiedztwie Kubusia Puchatka [w:] Żołnierz, poeta, czasu kurz..., pod red. Z. Wasilewskiego, wyd. III poszerzone, Kraków 1979, s. 99-113.
[3] J. Zagórski, Śmierć Słowackiego, "Tygodnik Powszechny" 1947, nr 14-15.
[4] K. K. Baczyński, Spojrzenie [w:] tegoż, dz. cyt., s. 277-278.
[5] J. Święch, Wstęp [do:] K. K. Baczyński, dz. cyt., s. 11-12.

Adaptacje muzyczne utworów Krzysztofa Kamila Baczyńskiego

Wiersze poety stały się podstawą do licznych adaptacji muzycznych. Najsłynniejsze to piosenki śpiewane przez Ewę Demarczyk: Wiersze wojenne, Deszcze z muzyką skomponowaną przez Zygmunta Koniecznego oraz Sur le pont d'Avignon (muz. A. Zarycki).

Utwory Wiersze wojenne (muz. Z. Konieczny) oraz Sur le pont d'Avignon (muz. A. Zarycki) są też wykonywane przez Andrzeja Radka.

Inne adaptacje muzyczne:

Grzegorz Turnau, Znów wędrujemy (muz. G. Turanu)
Ludola, Elegia o chłopcu polskim (muz. Ludola)
Forteca, Elegia o chłopcu polskim (muz. Marcin „Sianko”)

Bibliografia dotycząca poety

Bartelski L. M., Genealogia ocalonych,Kraków 1963.
Budzyński W., Dom Baczyńskiego, Warszawa 2000.
Budzyński W., Miłość i śmierć Krzysztofa Kamila: biografia K. K. Baczyńskiego, Wyd. IV uzupełnione, Warszawa 1999.
Budzyński W., Taniec z Baczyńskim: historia miłości Krzysztofa i Barbary Baczyńskich, Warszawa 2001.
Budzyński W., Testament Krzysztofa Kamila, Warszawa 1998.
Budzyński W., Warszawa Baczyńskiego, Warszawa 2004.
Marx J., Dwudziestoletni poeci Warszawy, Warszawa 1994.
Nad wierszami Baczyńskiego: interpretacje, szkice i rozprawy, pod red. G. Ostasz, Rzeszów 1998.
Ożóg Z., Romantycy czasów wojny: liryka Krzysztofa Kamila Baczyńskiego oraz poetów „Sztuki i Narodu” wobec tradycji romantycznej,
Rzeszów 2002.
Stabro S., Chwila bez imienia (o poezji Krzysztofa Kamila Baczyńskiego), wyd. II, Kraków 2003.
Święch J., Wiersze Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Warszawa 1991.
Wasilewski Z., Legenda Baczyńskiego, Warszawa 1996.
Waśkiewicz A. K., Krzysztof Kamil Baczyński : poezja, historia, los, Gdańsk 1994.
Wyka K., Baczyński i Różewicz, Kraków 1994.
Wyka K., Rzecz wyobraźni, Kraków 1997.
Zagórski J., Śmierć Słowackiego, „Tygodnik Powszechny” 1947, nr 14-15.
Zgrzywa A., Poeta i baśń. Rzecz o Krzysztofie Kamilu Baczyńskim, Poznań 2011.
Żołnierz, poeta, czasu kurz… Wspomnienia o Krzysztofie Kamilu Baczyńskim, pod red. Z. Wasilewskiego, wyd. III rozszerzone, Kraków 1979.

 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Pisarze i poeci polscy

Krzysztof Kamil Baczyński
Gustaw Ehrenberg
Ignacy Krasicki
Józef Ignacy Kraszewski Zygmunt Krasiński
Walery Łoziński
Adam Mickiewicz
Cyprian Kamil Norwid
Antoni Edward Odyniec Bruno Schulz
Lucjan Siemieński
Juliusz Słowacki
Mieczysław Romanowski Kornel Ujejski
Bogdan Zaleski
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Pisarze i poeci zagraniczni

Antoni Czechow
Luigi Pirandello
Walter Scott
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl


Copyright © 2006

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie